Τα Βουβά Λουλούδια στην Αρωματοποιία: Η τέχνη της αναδημιουργίας

Ανεξάρτητα από τη μέθοδο εκχύλισης, απόσταξη με ατμό νερού ή εκχύλιση με πτητικούς διαλύτες, τίποτα δεν αποδίδει.

Θα χρειαστεί η δουλειά του αρωματοποιού για να αναδημιουργήσει την οσμή αυτών των λουλουδιών — αυτό ονομάζεται αναδημιουργία και κάθε αρωματοποιός έχει τον δικό του τρόπο να την αντιλαμβάνεται και να την αποδίδει. Μια αναδημιουργία είναι ένα μίνι άρωμα που αποτελείται από περίπου δέκα συστατικά, τόσο συνθετικά όσο και φυσικά.

Χωρίς αυτή την εργασία, δεν θα ήταν δυνατό να δημιουργηθεί ένα άρωμα όπως το Diorissimo του Dior το 1956.

1. Το Muguet (Τυπική Συνταγή)

Σας δίνω μια ιδέα τυπικού σχήματος για μια αναδημιουργία του muguet: (γνωρίζοντας ότι υπάρχει πλέον ένα που διεκδικείται από τη Firmenich, αλλά πιστεύω ότι απέχουμε πολύ από την οσμή του λουλουδιού).

1. Ξεκινάμε με μερικά συστατικά τριαντάφυλλου κατ’ επιλογή:
   • φαινυλαιθυλική αλκοόλη (πλευρά πράσινου φύλλου τριαντάφυλλου)
   • αιθέριο έλαιο τριαντάφυλλου (πλούτος του τριαντάφυλλου)
   • υδροξυκιτρονελλάλη (πράσινη πλευρά muguet του τριαντάφυλλου)
   • ροντινόλη (πλευρά γεράνιου και μέντας του τριαντάφυλλου)
   • κιτρονελλόλη (φρέσκια πλευρά και λεμονόχορτο του τριαντάφυλλου)
   • λιναλόλη (φρέσκια πλευρά του τριαντάφυλλου)
2. Lilial: μια πράσινη νότα
3. Ίντολ: μια ζωική νότα που υπάρχει φυσικά στα λευκά λουλούδια
4. Ηλιοτροπίνη: μια πουδρέ νότα
5. Αιθέριο έλαιο ylang-ylang
6. Αν θέλετε να είναι πιο πράσινο: πιο φυτικό, προσθέτετε triplal ή φύλλα βιολέτας

Αυτό είναι ένα παράδειγμα, τίποτα δεν είναι σταθερό, και ο καθένας μπορεί να φτάσει σε ένα αποτέλεσμα αρκετά κοντά στην οσμή του muguet με διαφορετικά συστατικά. Πέρα από αυτή την αναδημιουργία, εντάσσεται τότε το ταλέντο του αρωματοποιού. Στην περίπτωση του Diorissimo, ο Edmond Roudnitska ήταν αυτός που έδωσε σε αυτό το ακόρντο muguet τη δική του ιστορία και τη μοναδική του υπογραφή.

Στο Guerlain, είχαν επίσης δημιουργήσει αρώματα muguet. Το πρώτο δημιουργήθηκε από τον Jacques Guerlain το 1908 και επανεπισκέφτηκε από τον Jean-Paul Guerlain το 1998. Επανεκδίδεται στη Maison Guerlain από το 2005, για μία μόνο μέρα, την 1η Μαΐου, με το ίδιο άρωμα αλλά σε κάθε φορά διαφορετικό φιαλίδιο. Στα Aqua Allegoria, το Lilia Bella (πλέον διακοπέν), είχε την ίδια οσμή. Το αρχαιότερο muguet θα ήταν αυτό της Floris το 1847.

2. Το Γαρύφαλλο

Υπάρχει ένα φυσικό προϊόν, το απόλυτο αιγυπτιακό γαρύφαλλο, που χρησιμοποιείται αρκετά σπάνια διότι δεν μυρίζει το μπαχαρένιο γαρύφαλλο που έχουμε όλοι στη μνήμη μας. Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν επειδή μύριζε ωραία, αν και θεωρούνταν λίγο «ξεπερασμένο» από τους αρωματοποιούς — ίσως το ανακαλύψουν ξανά κάποια μέρα. Να μην το συγχέετε με το γαρύφαλλο της Ινδίας που ονομάζεται tagète, το οποίο είναι επίσης φυσικό αλλά επίσης δεν μυρίζει γαρύφαλλο.

Για να δημιουργήσετε ένα γαρύφαλλο, πρέπει να συνδυάσετε: μια νότα τριαντάφυλλου ή ένα πραγματικό τριαντάφυλλο, μπαχάρι ή νότα ευγενόλης, βανιλλίνη, ηλιοτροπίνη, ένα εφέ γιασεμιού και βάλσαμα. Στη συνέχεια, όλες οι αποχρώσεις είναι δυνατές, πιο πράσινες, πιο μελένιες ή πιο πορτοκαλένιες.

Αρώματα με γαρύφαλλο: L’Origan της Coty, L’Air du Temps της Nina Ricci, Opium της YSL, Bellodgia της Caron, Tabu της Dana, L’œillet της Prada. Στο Guerlain θα το ανακαλύψετε στα Après L’Ondée, L’Heure Bleue, Quand vient l’Eté και Metallica.

3. Η Τουμπερόζα

Η τουμπερόζα υπάρχει σε φυσική μορφή αλλά σε πολύ υψηλή τιμή (περίπου 5.000€ το κιλό απολύτου). Παλαιότερα υφίστατο επεξεργασία με enfleurage, αλλά πλέον μπορούμε να πούμε ότι αυτό έχει τελειώσει, εκτός από ειδικές παραγγελίες. Πλέον αποκτάται μέσω εκχύλισης με πτητικούς διαλύτες.

Αυτή η τουμπερόζα, καταγόμενη από την Ινδία, έχει μια ναρκωτική οσμή, λίγο φαρμακευτική στην αρχή, αλλά μετά από μερικά δευτερόλεπτα προσφέρει μια φαινομενική οσμή ανάμεσα σε μελένιο νέκταρ, εξωτικό, δηλητηριώδες, κομφί, γκουρμάν και ερωτικό. Έχει πραγματικά ένα μοναδικό άρωμα.

Η Αναδημιουργία της Τουμπερόζας

Ορισμένες μάρκες δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στην τιμή της φυσικής τουμπερόζας. Τότε, μπορεί κανείς πάντα να καταφύγει στην αναδημιουργία, η οποία θα είναι, ανεξάρτητα από το λουλούδι, πάντα λίγο διαφορετική από την οσμή του φυσικού λουλουδιού.

Πρόκειται για ένα μείγμα διαφορετικών νοτών: φυσικό γιασεμί ή μια σύνθεση γιασεμιού, ylang-ylang, ίντολ, καρύδα, πορτοκαλένια νότα (τύπου μεθυλ-ανθρανιλάτη), ηλιοτροπίνη, μιμόζα, και άλλα στοιχεία σε ίχνη.

Δεν θα ξεχάσουμε φυσικά την Tubéreuse Criminelle του Serge Lutens το 1999 και την Tubéreuse της Caron. Το αρχαιότερο — μήπως είναι αυτό της Santa Novella το 1939; Όχι, υπήρχε επίσης ένα της Floris το 1870. Έχετε επίσης σε πιο floral bouquet άρωμα: Fracas της Piguet το 1948, Chloé το 1975, Poison του Dior, Jardins de Bagatelle του Guerlain και Mahora (πλέον ονομαζόμενο Mayotte στο Guerlain).

4. Άλλα Παραδείγματα: Αρωματικό Μπιζέλι και Βιολέτα

Το αρωματικό μπιζέλι: μείγμα μπαχαρένιων μελένιων νοτών, σαλικυλικών, νοτών τύπου muguet (lilial), αλδεΰδης, κυκλάμινου, με πολλές πράσινες νότες όπως η ακετάτη του στυραλλυλίου ή η ακετάτη του pipole. Το réséda ήταν μια αναδημιουργία, καθώς και το ροζ bouvardia.

Η βιολέτα: διαθέτουμε συνθετικές μόρια που ονομάζονται ιονόνες. Σε αυτή την ιδιαίτερη περίπτωση, δεν πρόκειται για αναδημιουργία, καθώς το ίδιο το μόριο μυρίζει ήδη έντονα βιολέτα.

Επιπλέον, σε φυσική μορφή, διαθέτουμε το αιθέριο έλαιο από φύλλο βιολέτας, το οποίο δεν μυρίζει βιολέτα, αλλά έχει μια πολύ ιδιαίτερη πράσινη οσμή.

Η σύνθεση μάς έχει προσφέρει μόρια που εμπλούτισαν την παλέτα του αρωματοποιού, επιτρέποντάς του να αναδημιουργήσει οσμές λουλουδιών που δεν μπορούν να βρεθούν στη φύση.