Drva u parfumeriji: sandalovina, oud, vetiver i drvene note

Sandalovina: mliječno drvo

Sandalovina je jedino drvo meke, mliječne i kremaste note. Danas je zabranjen izvoz sandalovine te je zaštićena od strane indijske vlade, pa više ne dolazi iz Indije, već iz jugoistočne Azije.

Postoji više botaničkih vrsta sandalovine, poput Santalum Spicatum, koja se može pronaći u Australiji i izgledom podsjeća na cedar; ili pak Santalum austrocaledonicum, koja dolazi iz Nove Kaledonije.

Prirodna sandalovina nudi vrlo „prigušenu” i ne osobito snažnu notu, ali iznimne postojanosti. Tu je notu vrlo teško obrađivati jer sama za sebe nije dovoljno učinkovita u kompoziciji.

Zbog toga se često oplemenjuje drugim sintetičkim santalnim notama. Te sintetičke molekule „pojačavaju” pravu sandalovinu, ali s njima treba postupati oprezno jer su prilično udaljene od mirisa prirodne sandalovine.

Sandalovina je prisutna u parfemu Valkyrie od Delacourte Paris.

Akord smokve

Akord smokve, danas klasik u parfumeriji, sastavljen je od raznih drva, uključujući sandalovinu i cedar, kao i kokos te stemon, zelenu notu, te sljedeće sintetičke santalne note: sandalore, sandella i polysantol ebanol.

Cedar: nota olovke

Miris cedra podsjeća na minu olovke, pilanu i drvene strugotine. Ovo drvo savršeno se slaže s vetiverom i s citrusima, posebice grejpfrutom.

Osim toga, brojne cedrene molekule izolirane su iz ovog drva i mogu biti izuzetno zanimljive za korištenje u mirisima. Takav je, primjerice, slučaj cedrola.

Cedar je prisutan u mirisu Osiris od Delacourte Paris.

Pačuli: drveni list

Pačuli parfemima daje iznimnu senzualnost. Osušeni listovi ovog grma proizvode tamnu, zemljanu, kamfornu i gotovo medicinsku drvenu notu.

Miris pačulija otkriven je na Zapadu zahvaljujući kašmirskim šalovima uvezenim s Istoka, koji su bili omotani u osušene listove pačulija – tada su služili kao zaštita od insekata.

Posljednjih godina postoji ono što se naziva „srce pačulija”. Miris pačulija oslobođen je pomalo prašnjavih nota, čime se dobiva vrlo čista, uzvišena i veličanstvena nota.

Vetiver: zemaljski korijen

Guerlain je među prvim parfumerima koji su odali počast vetiveru parfemom Vétiver od Guerlaina (1959.), koji spaja svježu drvenu notu vetivera s citrusima, tonka bobom, muškatnim oraščićem i mirisom duhana, stvarajući jedinstven akord koji taj miris razlikuje od ostalih parfema s vetiverom na tržištu.

Korijen ovog drva proizvodi zemljanu, vlažnu i dimljenu notu koja parfemu daje pravi vibrirajući karakter, od gornjih nota do baznih nota. Vetiver iz Indije ili s Réuniona, nazivan i „bourbon”, najbolji je za parfumeriju. Vetiver s Jave, pak, suši je i mnogo grublji, stoga je daleko manje zanimljiv za korištenje u mirisu.

Jeste li znali da je vetiveril acetat, molekula izolirana iz vetivera, skuplji od prirodnog proizvoda? Taj nervozni drveni miris podsjeća na svježu lješnjak s više ili manje dimljenim akcentima.

Vetiver je izrazito prisutan u parfemu Florentina od Delacourte Paris.

Nota bora ili čempresa

Nota bora, ili čempresa, šumska je nota rijetko korištena u parfumeriji. Postoji eterično ulje bora čiji je miris svjež, uzlazan, gorak i pomalo balzamičan, kao i izvrsne note poput Fir balsama, koji se dobiva iz borove iglice i pruža pomalo gurmansku notu s malinarskom facetom.

Postoje sintetičke molekule dobivene iz čempresa: borneol i izobornil acetat, koji omogućuju postizanje mirisa borova zagrijanih na suncu.

Oud drvo

Brojni parfemi danas sadrže oud drvo, poznato i kao „agarwood”, „oudh”, „agarovo drvo”, „aloesovo drvo”, „jinko” ili „gaharu”. Zapravo se radi o tamnoj, izrazito mirisnoj smoli koja se izlučuje u srcu stabala zvanim „Aquilaria”, kada ih zarazi phialophora, vrsta gljive.

Budući da je ta sirovina izuzetno dragocjena i skupa, malo je marki koristi u njezinu prirodnom obliku. Najčešće se radi o rekonstrukciji mirisa. Trenutačno je oud drvo doista trendovska nota u parfumeriji, a popis parfema koji ga sadrže iznimno je dug.

Gvajakovo drvo

Radi se o drvu dimljenih i pomalo kožnih nota. Ako se previše dozira u parfemu, miris može poprimiti notu „dimljene šunke”.

Brezovo drvo (kožna nota)

Unatoč onome što naziv sugerira, ne radi se o drvenoj, već o tamnoj kožnoj noti.

Iako je danas zabranjena zakonodavstvom, postoje vrlo dobre reprodukcije ovog drva te prekrasne sintetičke molekule u registru mekane i svijetle kože, poput suderala, koji omogućuje rekonstrukciju kožnih nota (usp. Kožna faceta).

Sintetičke drvene note

Osim ovih prirodnih drva, postoje i prekrasne sintetičke drvene note, poput:

Vetiveril acetat

Ova molekula, skuplja od prirodnog vetivera, nudi nervoznu i uzlaznu notu, izuzetno svježu i čistu.

Sintetičke santalne note

Postoje brojne santalne molekule, poput polisantola, sandalora i sandelle, koje ne mogu zamijeniti prirodnu sandalovinu, ali ipak donose mnogo prisutnosti i difuzije u mirisu.

Ambrozijska i moderna drva

Među ostalim sintetičkim drvenim notama nalaze se i:

t
• Evernyl: mahovinska nota često prisutna u chypre parfemima (usp. Chypre olfaktivna obitelj).

t

• Glasoviti Cashmeran: mekana drvena nota, gotovo orijentalna, s mirisom borove šume zagrijane na suncu.

t

• Ambroxan: drvena, mošusna i animalna nota koja evocira sivu ambru.

t

• Cédramber i Vertofix: note bliske cedru.

t

• Iso-e super: baršunasto drvo, gotovo mošusno, koje dobro funkcionira u svim olfaktivnim obiteljima. Trésor od Lancôme sadrži ga u predoziranoj količini.

t

• Karanal, Ambrocénide, Z11, Limbanol: ambrozijska drva koja mirisu daju nevjerojatnu snagu i mirisni trag. Te iznimno snažne molekule prisutne su ponajprije u muškim parfemima.

Sintetičke drvene note stoga su uvelike povećale mogućnosti kreacije u parfumeriji te također mogu uljepšati, unutar mirisa, plemenite drvene note poput vetivera, sandalovine, pačulija ili cedra.