Czarna Pszczoła z Ouessant: Skarb ekologiczny i jej wyjątkowy miód

Czym różni się czarna pszczoła z wyspy Ouessant?

Ta spokojna i łagodna czarna pszczoła posiada unikalne cechy fizyczne i behawioralne:

• Morfologia: Posiada dość duży i ciemny odwłok w kolorach brązowo-czarnych, co zapewnia lepszą absorpcję promieni słonecznych.
• Wytrzymałość: Posiada długie włoski do zbierania miodu w złej pogodzie oraz skrzydła z potężnymi mięśniami klatki piersiowej, aby pracować w wietrze i transportować znaczne ilości pyłku i nektaru. Jej duży rozmiar pozwala na oblatywanie większego obszaru — do 10 km, w porównaniu z 3 km u innych pszczół.
• Zdrowie: Duża rezerwa tłuszczu pozwala jej przetrwać surowe zimy, a ponadto pozostaje wolna od chorób, pasożytów i hybrydyzacji.

„Ten bardzo owłosiony błonkoskrzydły, stąd jego ciemne zabarwienie i nazwa, ma główną wadę — jest zbyt wydajny” — wyjaśnia Jean-Luc Hascoët, pszczelarz z pasieki Ouessant, który opiekuje się 150 ulami konserwatorium czarnej pszczoły bretońskiej z Ouessant.

„Wylatuje raczej rano i wraca później wieczorem. Ale przede wszystkim wykonuje całą pracę w dwa miesiące, podczas gdy żółta zaczyna powoli wiosną i kończy miodowanie pod koniec jesieni. Pszczelarze są na początku zaskoczeni” — wyjaśnia ten 42-letni mężczyzna.

Historia ratunku ekologicznego

Na Ouessant Apis mellifera mellifera znalazła schronienie. W 1978 roku dwa pierwsze ule zostały zainstalowane przez pasjonata-amatora, Georges’a Hellequina. Ten pszczelarz pobrał dzikie osobniki apis mellifera mellifera z gór Arrée w środkowej Bretanii w celu ich ochrony.

CNRS przeprowadziło badania DNA pszczoły z Ouessant. Stuprocentowa czystość odmiany została potwierdzona, co uwieńczyło pracę selekcyjną stowarzyszeniowego konserwatorium założonego w 1989 roku, w czasie gdy pasożyt varroa, zwany wampirem pszczół, dziesiątkował całe kolonie na kontynencie.

„Nasze pszczoły służą jako punkt zero dla wszelkiego rodzaju badań” — wyjaśnia etatowy pszczelarz konserwatorium. Regularnie setki królowych hodowanych w konserwatorium i do 500 odkładów rocznie są wysyłane do laboratoriów, osób prywatnych i profesjonalistów we Francji i Europie.

W ten sposób czarna pszczoła ponownie zasiedliła dużą część Bretanii, swojego regionu pochodzenia — „w dużej mierze za sprawą mody”, ale kosztem hybrydyzacji wynoszącej około 2% i od 8% do 10% w regionie Nantes, według pszczelarza konserwatorium.

Wyjątek na tle światowej hekatomby

Po dotarciu na kontynent czarne pszczoły nie unikają hekatomby, która dotknęła pasieki w ciągu ostatnich czterech lat. Pszczelarze z Europy i Ameryki stracili od 30 do 80% swoich pasiek, a przyczyna tych zniknięć nie została jasno zidentyfikowana.

Dla Jean-Luca Hascoëta odpowiedzialnymi za śmiertelność pszczół kontynentalnych są środki fitosanitarne i inne insektycydy masowo rozpylane na uprawach intensywnych. „Dla mnie to oczywista prawda. Na Ouessant straty wynoszą od 2 do 5%, co jest normalne” — podkreśla z emocją. Na wyspie działa dziś tylko jedno gospodarstwo rolne.

Ouessant — raj pszczół

Flora wyspy jest wolna od agresji chemicznych, bogata w pyłek i nektar, dzięki czemu czarna pszczoła jest odżywiana w wyjątkowy sposób i cechuje się nadzwyczajnym dynamizmem oraz zdumiewającą zdolnością reprodukcji.

Miód z Ouessant, produkowany przez endemiczne czarne pszczoły, posiada bardzo szczególny profil biopierwiastków. Jest bardzo bogaty w aminokwasy całkowite w porównaniu z innymi miodami. Przypomnijmy, że aminokwasy są składnikami białek oraz głównymi składnikami keratyn i kolagenów, które zapewniają odporność i jędrność.

Unikalna flora dla unikalnego smaku

Czarna pszczoła zbiera nektar z kwiatów specyficznych dla wyspy:

• Zawciąg
• Cebulica wiosenna
• Lepnica nadmorska
• Jasieniec nadmorski
• Koper morski
• Szczególnie wrzos

Pasieka z Ouessant wysyła ten miód o złożonym i subtelnym smaku, lekko mentolowym, do całej Francji.

Pszczelarz, którego spotkałam, powiedział mi coś, co mnie bardzo zaskoczyło: miód z Paryża nie jest zagrożony i ma całkiem dobrą jakość. Pszczoły znajdują bowiem liczne kwiaty, czasem nawet egzotyczne, na paryskich balkonach, a w Paryżu nie stosuje się pestycydów, w przeciwieństwie do obszarów wiejskich.

Gatunek chroniony i dziedzictwo naukowe

Czarna pszczoła z wyspy Ouessant jest chroniona:

• 1989: Utworzenie stowarzyszeniowego konserwatorium czarnej pszczoły.
• 1991: Zarządzenie gminne zakazuje wprowadzania na wyspę kolonii, królowych lub rojów pochodzących z kontynentu.

Wyspa, sklasyfikowana jako rezerwat biosfery Morza Iroise przez UNESCO w 1988 roku, wolna od wszelkich zanieczyszczeń, o doskonałym ekosystemie, jest dziś siedliskiem czystej i niehybrydowej pszczoły — Apis mellifera mellifera. Żyje w stanie naturalnym, na brzegu morza, wśród roślinności skrapianej morską bryzą, która nadaje jej miodowi lekko jodowy posmak.

Jacques Kermagoret, Prezes Stowarzyszenia Konserwatorium Czarnej Pszczoły Bretońskiej, wyjaśnia: „Ta pszczoła sprowadzona na wyspę Ouessant w 1978 roku, aby uniknąć varroa, złowieszczego pasożyta niszczącego pogłowie pszczelarskie na świecie, jest tu chroniona przed chorobami i hybrydyzacją. To unikalne dziedzictwo w Europie udostępnione światu nauki”.

Jeśli Państwo poszukują tego słynnego miodu, najlepiej udać się po niego do sklepiku na wyspie. Jeśli uda się go znaleźć, radzimy zrobić zapasy — miód z Ouessant jest rzadkością.

Abeille Royale Guerlain a Czarna Pszczoła

Kontynuując dynamikę swojego unikalnego programu badawczego poświęconego pszczole i jej produktom, Guerlain zainteresował się szczególnie miodem z wyspy Ouessant, produkowanym przez czarną pszczołę. Guerlain posiada zresztą ule w swojej fabryce perfum w Orphin, niedaleko Rambouillet.

Miód z Ouessant, uznany za jeden z najczystszych, został wybrany przez Dział Badań Guerlain jako wzorzec gwarantujący jakość miodów gamy Abeille Royale. Czarna Pszczoła Bretońska należy do gatunków wymagających ochrony, co jest możliwe dzięki A.C.A.N.B. (Stowarzyszeniu Konserwatorium Czarnej Pszczoły Bretońskiej).

Wśród działań Platformy Badawczej Abeille Royale, to wyłączne partnerstwo z A.C.A.N.B. umożliwia Guerlain prowadzenie prac nad zrozumieniem pszczoły i parametrów wpływających na jakość jej produkcji.