Lawenda Carla, Lawendula i aromaty w perfumerii

Sądzą Państwo, że znają lawendę? A jednak często jest mylona z lawendulą. Skojarzenia to oczywiście szafy naszych babć, droga na wakacje, mydła do golenia czy mydła z dawnych czasów.
Lawenda Carla: Wyjątek bio
Mon Guerlain, nowe perfumy Guerlain, zaprezentowały tę nową lawendę Carla dzięki procesowi pozwalającemu uzyskać olejek bardzo bliski zapachowi kwiatu.
Ta lawenda jest wyjątkowa, bio i jadalna. Ma smak swojego zapachu — została odkryta w wyniku spotkania Guerlaina z domem Le Nôtre.
Jest znacznie droższa od lawendy klasycznej (około 10 razy droższa). Jest bardziej kwiatowa, lekka, delikatna i przede wszystkim bardziej owocowa. Nie ma siankowatego aspektu, który może mieć lawenda klasyczna. O ile wiem, tylko Guerlain i Chanel używają tej pięknej lawendy.
Kilka lat temu napisałam już artykuł o lawendzie i lawenduli. Ale ponieważ jest ona ostatnio bardzo obecna w perfumerii, wydało mi się interesujące porozmawiać o niej ponownie, wraz z rozmarynem i tymiankiem.
Lawenda klasyczna (Lavandula Angustifolia)
Nazwa botaniczna: Lavandula Angustifola
Rodzina botaniczna: Jasnotowate
Pochdząca z basenu Morza Śródziemnego, lawenda jest dziś uprawiana w Bułgarii, Rosji oraz w krajach południowej Europy, takich jak Hiszpania i Włochy. Ale to południe Francji pozostaje jej głównym producentem.
Produkcja francuska naprawdę zyskała na znaczeniu wraz z uprawą lawendy w południowej Francji, w Grasse, w związku z początkami perfumerii. Lawenda jest zawsze uprawiana powyżej 1000 m n.p.m.
Istnieje wiele odmian lawendy (Lavandula Stoechas, Lavandula Officinalis, Lavandula Spica…) i ta roślina była zawsze wykorzystywana — zarówno przez Rzymian do perfumowania kąpieli, jak i w średniowieczu w celach leczniczych. Symbolizuje czystość i spokój.
Ekstrakcja i olfakcja
W perfumerii lawenda może być stosowana w formie olejku lawendowego uzyskanego przez destylację z parą wodną lub absolutu lawendowego uzyskanego przez ekstrakcję rozpuszczalnikami lotnymi, o zapachu bardzo odmiennym od olejku.
Ta bardzo aromatyczna i intensywna nuta przywołuje ogrody Południa, lato, a nawet czasem nieco vintage’owy charakter (przypominający klasyczne wody kolońskie). Jest również zielna, kamforowa i lecznicza. Jej świeża woń zawiera nutę bergamotki, nieco kwiatową, o drzewnych tonach. Procent octanu linalilu nadaje lawendzie całą jej jakość zapachową.
Zastosowanie i perfumy
Zwykle kojarzona z rodziną fougère, lawenda jest również charakterystyczna dla wód kolońskich i perfum męskich. Jednak jest także obecna w kompozycjach zapachów chypre czy orientalnych, a dziś również w niektórych kompozycjach damskich.
Główne składniki: Linalol, octan linalilu, geraniol, pinen, kumaryna, kamfora, tymol.
Perfumy zawierające lawendę:
- Mon Guerlain od Guerlain
- Jicky od Guerlain
- Mouchoir de Monsieur od Guerlain
- Shalimar od Guerlain
- Héritage od Guerlain
- Jersey od Chanel
- Pour un homme od Caron
- Kouros od Yves Saint Laurent
- Eternity for men od CK
- Belle en Rykiel od Sonia Rykiel
- Brin de Réglisse od Hermès
- Bleu od Chanel
- Lavender Palm od Tom Ford
- Encens et Lavande od Serge Lutens
- Le Mâle od Gaultier
- Luna Rossa od Prada
Lawendula: Hybrydowy kuzyn
Nazwa botaniczna: Lavandula Burnati
Rodzina botaniczna: Jasnotowate
Kuzyn lawendy, lawendula to hybrydowa odmiana lawendy uzyskana przez krzyżowanie Lavandula Vera z Lavandula Spica. Zbierana głównie w południowej Francji i uprawiana od lat 30. XX wieku, lawendula jest dziś bardzo szeroko stosowana i często zastępuje lawendę.
Istotnie, uprawa lawendy napotkała pewne trudności (spadek produkcji od drugiej połowy XX wieku). Tymczasem lawendula jest bardziej wydajna pod względem ilości olejku eterycznego, choć daje olejek o niższej jakości zapachowej niż lawenda. Wyróżnia się 3 odmiany lawenduli: Lavandin Grosso, Lavandin Abrial i Lavandin Super. Lavandin Grosso jest najczęściej uprawianą odmianą.
Opis zapachowy: Podobnie jak lawenda, olejek z lawenduli uzyskuje się przez destylację z parą wodną. Ten aromat jest bardziej kamforowy niż lawenda, świeży, nieco drzewny, korzenny, i oferuje mniej elegancki i mniej wyrafinowany charakter niż prawdziwa lawenda. Ta nieco mydlana nuta jest używana głównie w detergentach i mydłach, a ogólnie w perfumerii funkcjonalnej.
Rozmaryn
Nazwa botaniczna: Rosemarinus Officinalis – Lamiaceae
Rodzina zapachowa: Aromatyczna
Ten aromat jest dziś uprawiany w Hiszpanii, Maroku i we Włoszech. Potrzebuje jałowych i kamienistych gleb do rozwoju. Przypisuje mu się liczne właściwości fitoterapeutyczne, a także jest szeroko stosowany w kuchni. W średniowieczu rozmaryn miał podobno odpędzać złe duchy. Był również kwiatem weselnym za czasów Karola Wielkiego.
Rozmaryn w perfumerii
Stosowanie rozmarynu w perfumerii jest bardzo dawne (dowodem jest Woda Królowej Węgier z XVII wieku, która zawierała go w dużych ilościach). Olejek rozmarynowy uzyskuje się przez destylację jego liści i kwiatów z parą wodną.
Opis zapachowy: Nuta aromatyczna, rozmaryn jest świeży, zielny, kamforowy. W swojej ewolucji jest też drzewny, intensywny, lawendowy i gorzki, z akcentami kadzidła i nut zwierzęcych.
Wody kolońskie, perfumy męskie, zapachy z rodziny hesperydowej oraz kompozycje o świeżych nutach zwykle zawierają rozmaryn (może on być obecny również w zapachach orientalnych w nutach głowy).
Zastosowanie: Rozmaryn jest oczywiście stosowany w wodach kolońskich, z pewnością znajdziemy go w Jicky i L’Heure Bleue, ale perfumami, które go zawierają w największej ilości — o ile wiem — jest Tonka Impériale (ekskluzywne Guerlain), kontrast między przedawkowaniem rozmarynu a bobem tonka.
Główne składniki: Kamfora, cyneol, borneol, eukaliptol, terpeny.
Tymianek
Nazwa botaniczna: Thymus vulgaris
Rodzina botaniczna: Jasnotowate
Stosowany przez Egipcjan i Greków w formie kadzidła, tymianek pochodzi z Europy i dziś pozyskiwany jest z Francji, Hiszpanii, Algierii i byłej Jugosławii. Tymianek cytrynowy, tymianek dziki i tymianek niemiecki to niektóre z licznych odmian tego aromatu.
Tymianek w perfumerii
Wiosną i latem gałązki tymianku są suszone, a następnie destylowane z parą wodną. Proces ten pozwala uzyskać olejek tymiankowy. Ten aromat oferuje nutę kamforową, zielną, korzenną, intensywnie leczniczą. Jest bardzo obecny w wodach kolońskich, zapachach aromatycznych i niektórych orientalnych zapachach korzennych.
Główne składniki: Borneol, linalol, geraniol, terpineol, tymol, pinen, kamfen, cymen.
Zastosowanie: Jest stosowany również w wodach kolońskich, można go znaleźć w akordach orientalnych korzennych lub chypre.
Perfumy zawierające tymianek:
- L’eau Noire od Dior
- L’Heure Bleue od Guerlain