Opinia o Le Labo: Santal 33, Thé Noir 29 i Lys 41
1. Moje spotkanie z Le Labo
Ta marka należy do niszowych marek, które odniosły sukces. Pracując w zawodzie od wielu lat, nie mogłam jej pominąć: oczywiście znam kilka ich perfum, mam nawet przyjaciół, którzy je noszą, ale nie znałam całego katalogu. Ten artykuł pozwolił mi lepiej zagłębić się w ich kreacje i w ich wyjątkową historię.
Ponieważ rozwijałam kilka perfum razem z Maurice Roucel, po raz pierwszy poszłam do butiku Le Labo w Paryżu, ciekawa, co mógł stworzyć. I wtedy pomyślałam: on naprawdę kocha Guerlain! Bo w Labdanum 18 jest guerlinade. Drugi raz ta marka zwróciła moją uwagę, gdy poczułam Thé Noir 29 na pewnym przyjacielu: naprawdę uwiódł mnie ten zapach (i tylko on!).

2. Historia Le Labo: od Grasse do Nowego Jorku
Le Labo powstało z inicjatywy dwóch założycieli: Fabrice Penot, który zrobił karierę w wielkich koncernach kosmetycznych, zwłaszcza w L’Oréal, to kreatywny wizjoner duetu; oraz Édouard Roschi, który szlify zdobywał w Firmenich: to naukowiec i deweloper. Poznali się przy pracy, w Giorgio Armani Parfums, na początku lat 2000. i zaprzyjaźnili się. Następnie obaj postanowili zamieszkać w Nowym Jorku, z pragnieniem stworzenia marki „slow perfumery” o „rzemieślniczym” duchu, z personalizowanymi flakonami, a przede wszystkim z chęcią stworzenia pięknej marki kreatywnej perfumerii.
W 2006 roku otwierają pierwszy butik-laboratorium Le Labo w dzielnicy Nolita w Nowym Jorku (przy Elizabeth Street), współpracując ze znanymi nosami, takimi jak Daphné Bugey, Frank Voelkl czy Nathalie Lorson, w większości z Firmenich, z wyjątkami, jak Françoise Caron, której ostatnie stanowisko było w Takasago, czy Maurice Roucel.

W 2014 roku Le Labo dołączyło do grupy Estée Lauder; dziś domem kieruje Deborah Royer.
Jego filozofia: „Urodziliśmy się w Grasse i dorastaliśmy w Nowym Jorku”.
To marka minimalistyczna i oszczędna w formie, co widać po wyglądzie jej butików czy stoisk w domach towarowych. To zamierzony styl laboratorium, nieco „surowy”, „retro”, „undergroundowy”, w „duchu barber shopu”: białe kafelki, czerń, szarość, czerwone cegły, metalowe regały, skrzynki z surowego drewna, etykiety o rzemieślniczym charakterze.
Bardzo minimalistyczny, prosty flakon z personalizowaną etykietą (często z imieniem klienta), na której podana jest także data i miejsce przygotowania.
Oferta jest szeroka: wody perfumowane, produkty pochodne, świece, dyfuzory zapachowe, akcesoria do pielęgnacji świec, produkty do włosów, brody, twarzy i ciała. Santal 33, ogromny sukces domu, występuje także jako świeca, żel pod prysznic, szampon czy balsam do ciała i można go uzupełnić w butiku.

3. Moja opinia jako twórczyni: liczba składników i dom wciąż niszowy
Jest też liczba składników wypisana na etykiecie, obok nazwy perfum, „bardzo marketingowy argument”, który może robić wrażenie na klientach. Dla mnie jednak nic ona nie znaczy, bo można tworzyć arcydzieła zarówno z niewielu składników, jak i z długiej listy (choć w zawodzie mówi się, tak jak w kuchni, że łatwiej stworzyć zapach precyzyjny, z wyraźnym podpisem, z niewielką liczbą surowców): wszystko zależy od talentu perfumiarza i jego orkiestracji. Liczba rzeczywiście oznacza liczbę składników, z jednym zabawnym wyjątkiem: Another 13 zawdzięcza nazwę magazynowi AnOther, dla którego powstał.

Celem tej formuły „pół na miarę”, a raczej „personalizacji na ladzie”, jest stworzenie „bardziej osobistej relacji z klientem” i z zapachem oraz podkreślenie rzemieślniczego savoir-faire.
Uważam, że to wciąż bardzo piękna marka niszowa: Violette 30, który ukazał się niedawno, mnie do tego przekonał.
4. Przegląd kolekcji
U początków zapachów Le Labo stoją wielcy perfumiarze. Daphné Bugey, z Firmenich, podpisała dużą część pierwszych perfum domu:

Le Labo Rose 31 (2006): jedno z jej największych dzieł i jedne z pierwszych perfum marki. Udało jej się reinterpretować różę z Grasse, czyniąc ją bardziej androgyniczną i mroczną dzięki nutom drzewnym i korzennym (kmin rzymski, cedr, piżmo). Piękna róża, która w nutach głowy wydaje się bardzo naturalna i świeża, a w nutach bazy nabiera charakteru.
Le Labo Bergamote 22 (2006): jeden z niezbędnych bestsellerów domu, łączący jasną cytrusową świeżość z drzewną i ambrową głębią. Zapach pełen kontrastów, który pozostaje bardzo świeży. Nie zdziwiła mnie jego słaba trwałość: bardzo trudno nadać trwałość nutom hesperydowym.
Le Labo Lys 41 (2013): kompozycja kwiatowa, biała, intensywna, słoneczna i egzotyczna (lilia, tuberoza, jaśmin). Zapach o egzotycznym wydźwięku, który zabiera na rajskie wyspy.
Le Labo Neroli 36 (2006): zapach morski i świeżo kwiatowy wokół kwiatu pomarańczy. Dobre perfumy, ale nic naprawdę oryginalnego.
Następnie Le Labo Fleur d’Oranger 27 (2006), autorstwa Françoise Caron: piękny kwiat pomarańczy, w towarzystwie petitgrain, bardzo świeży w nutach głowy dzięki cytrusom. W tym samym duchu Diptyque Eau des Sens (bardziej wydajny).
Le Labo Labdanum 18 (2006), autorstwa Maurice Roucel: zapach orientalny, czyli ambrowy, zwierzęcy, piżmowy, w duchu Shalimar marki Guerlain, z nutami labdanum i piżm. Bardzo zmysłowe perfumy. Bardzo spodobała mi się jego ewolucja na skórze. Stworzył też Le Labo Jasmin 17 (2006), figuratywną i prostą interpretację tego kwiatu.
Le Labo Another 13 (2010), autorstwa Nathalie Lorson: zapach piżmowy, nowoczesny i tajemniczy, z efektem drugiej skóry. Ceniony za dyskretną elegancję. Wiedzą Państwo, że lubię zapachy piżmowe i czyste: na pasku zapachowym uwielbiałam go. Szkoda, że na skórze byłam rozczarowana, bo są w nim drzewne ambry „agresywne” jak dla mnie, które mają nadać moc nutom piżmowym, bardzo przytłumionym. Nie ma tu naprawdę nut głowy, serca i bazy: odbieram go raczej jako kulę, otulający zapach w stylu cocooning. Helvetolide (białe piżma), ambroxan, ambrette (naturalne białe piżmo), gruszka, Iso E Super (łagodna nuta drzewna).

5. City Exclusives
W Le Labo znajdą Państwo ponadto ekskluzywną kolekcję 19 zapachów, City Exclusives, nawiązujących do wymienionych miast i dostępnych wyłącznie w punktach sprzedaży w danym mieście:
| Perfumy | Miasto | Perfumy | Miasto |
|---|---|---|---|
| Vanille 44 | Paryż | Tabac 28 | Miami |
| Gaiac 10 | Tokio | Musc 25 | Los Angeles |
| Myrrhe 55 | Szanghaj | Coriandre 39 | Meksyk |
| Cuir 28 | Dubaj | Baie Rose 26 | Chicago |
| Poivre 23 | Londyn | Aldéhyde 44 | Dallas |
| Tubéreuse 40 | Nowy Jork | Benjoin 19 | Moskwa |
| Cedrat 37 | Berlin | Limette 37 | San Francisco |
| Osmanthus 19 | Kioto | Citron 28 | Seul |
| Mousse de Chêne 30 | Amsterdam | Shiu 25 | Pekin |
| Bigarade 18 | Hongkong |
Te perfumy to rzadkie perełki i można je znaleźć tylko w wymienionych miastach, co zachęca klientów do kolekcjonowania: uważam, że to doskonały pomysł marketingowy. Raz w roku, we wrześniu, Le Labo organizuje wydarzenie City Exclusives, podczas którego zapachy podróżują po całym świecie. Niektóre perfumy można uzupełniać w uczestniczących butikach.
6. Moje ulubione
Na pierwszym miejscu: Le Labo Thé Noir 29
To kreacja, której autorem jest Frank Voelkl. Ten zapach, mniej znany niż Santal 33, jest dla mnie zapachem wielkiej klasy, bardzo seksownym. To połączenie czarnej herbaty, bergamotki i figi: obecny, rasowy i jednocześnie łagodny, dla mnie najbardziej wyrafinowany zapach marki. Uwielbiam czuć go na przyjacielu, którego bardzo cenię, ale sama nie mogłabym go nosić. Naprawdę uważam, że wyróżnia się spośród innych, jest dość kreatywny.

- Głowa: bergamotka, liść laurowy
- Serce: figa
- Baza: czarna herbata, wetiwer, cedr, piżmo
Trwałość: około 7 godzin.
Trudno mi znaleźć dla niego odpowiedniki; z bardzo daleka, w Cartier, Les Heures de Parfum XIII La Treizième Heure.
Na drugim miejscu: Le Labo Santal 33, wielki sukces
Stworzył go Frank Voelkl, perfumiarz z Firmenich w Nowym Jorku, który utrzymuje z Le Labo i jego założycielem Fabrice Penot serdeczną relację. Frank stworzył też Iris 39, Benjoin 19, Musc 25 i Ylang 49.

To zapach drzewny, który uwiódł zarówno mężczyzn, jak i kobiety, a jeszcze bardziej w Nowym Jorku. Noszą go nawet gwiazdy, co przyczyniło się do jego światowego sukcesu.
Santal 33 to kremowy zapach drzewny, dzięki drzewu sandałowemu, to pewne, ale dający raczej efekt drzewa sandałowego niż rozpoznawalną nutę drzewa sandałowego. Trzeba wiedzieć, że drzewo sandałowe wcale nie jest łatwe w pracy: to nuta drzewna, mleczna, ale bardzo przytłumiona, introwertyczna, która ledwie się rozprzestrzenia, za to ma doskonałą trwałość. Często towarzyszą jej inne drewna, by ją wydobyć w pełni. Tutaj wybrano drzewo sandałowe z Australii, które nie jest tak kremowe i mleczne jak drzewo sandałowe z Indii.
Czuję w Santal 33 drzewo sandałowe, ale w istocie wyczuwam raczej cedr; łagodny, pudrowy efekt musi pochodzić z fiołka, irysa i białych piżm. Wyczuwam nutę figi, o której nigdzie się nie wspomina! W nutach bazy odbieram łagodny, lekko dymny efekt skóry.
Jego sukces wynika także z trwałości, projekcji i sygnatury rozpoznawalnej wśród tysięcy. Ponieważ to zapach-gwiazda tej marki, był bardzo kopiowany przez konkurencję i istnieje wiele „dupes”. Podsumowując, powiem, że jest jednocześnie wyrazisty, rozpoznawalny i łatwy w noszeniu. Nuty bazy są jeszcze bardziej rozkoszne niż te, które je poprzedzają.
- Głowa: kardamon, fiołek (wyczuwam także pieprz)
- Serce: drzewo sandałowe z Australii, cedr, papirus
- Baza: nuty skóry, irys, nuty piżmowe, ambrox (wyczuwam także wanilię)
Trwałość: 7 do 9 godzin.
Jeśli lubią Państwo Santal 33, mogą Państwo polubić także Caron Santal Précieux, BDK Parfums Gris Charnel, Hermès Santal Massoïa, Van Cleef & Arpels Santal Blanc, Tom Ford Bois Pacifique, Valentino Rockstud Noir (kolekcja Anatomy of Dreams) lub Dries Van Noten Santal Greenery.
Na trzecim miejscu: Le Labo Lys 41
Na skórze spodobał mi się ten egzotyczny bukiet kwiatowy, który przywodzi na myśl wakacje na dalekich wyspach. Należy do rodziny słonecznych zapachów kwiatowych. Na skórze jest dość mocny i ma dobrą trwałość, około 7 do 8 godzin. Jest bardzo obecny przez 4 do 5 godzin, potem znacznie łagodnieje. Jest świetlisty, zmysłowy; mogłabym go nosić, bo lubię te słoneczne nuty.

Mogą Państwo polubić także zapach, który uwielbiam: Estée Lauder Bronze Goddess Eau de Parfum, o dobrej trwałości, około 7 do 9 godzin, lub Guerlain Terracotta Le Parfum, który opracowałam.
7. Jak poznać dom
Trzy zapachy, które poleciłabym na początek poznawania marki, jeśli szukają Państwo świeżości i zapachów łatwych w noszeniu: Le Labo Bergamote 22, Le Labo Thé Matcha 26 i Le Labo Lavande 31 (oryginalna lawenda).

8. To, co przekonało mnie mniej
Bardzo niewiele zapachów mnie nie uwiodło: Le Labo Ambrette 9 nie przekonał mnie naprawdę, podobnie jak Le Labo Patchouli 24, który nie pachnie zanadto paczulą, lecz raczej nutą „cade”, smołą.
9. Podsumowanie
| Perfumy | Perfumiarz | Rok | Rodzina | Dla kogo |
|---|---|---|---|---|
| Le Labo Thé Noir 29 | Frank Voelkl | 2015 | herbata, figa, drzewny | dla odważnych |
| Le Labo Santal 33 | Frank Voelkl | 2011 | kremowy drzewny | by czuć się otulonym i zostawiać za sobą wielki sillage |
| Le Labo Lys 41 | Daphné Bugey | 2013 | słoneczny kwiatowy | miłośnicy słonecznych nut |
| Le Labo Bergamote 22 | Daphné Bugey | 2006 | hesperydowy, drzewny | na początek |
| Le Labo Thé Matcha 26 | nie podano | 2021 | świeży | na początek |
| Le Labo Lavande 31 | Daphné Bugey | 2023 | oryginalna lawenda | na początek |
10. Mój werdykt: dla kogo jest Le Labo?
Mam wielki szacunek dla tej marki, tak jak miałam go dla domu Frédéric Malle; ten ostatni proponuje perfumerię abstrakcyjną, wyrafinowaną.
Uważam, że w ogólnym rozrachunku wszystkie zapachy są niezwykle udane: wybór jest ogromny, a jakość jest na miejscu. Ponieważ celem jest praca nad jednym konkretnym surowcem, jest to perfumeria dość figuratywna, w wielu przypadkach prostsza.
Le Labo zdołało zbudować silną tożsamość, proponując inną wizję luksusu: mniej ostentacyjną, bardziej autentyczną, zmysłową i osobistą. Celem jest stworzenie bardziej osobistej relacji z zapachem i docenienie rzemieślniczego savoir-faire.
Na początek Bergamote 22 i Thé Matcha 26 lub Lavande 31; dla odważnych Thé Noir 29; a by czuć się otulonym i zostawiać za sobą wielki sillage, Santal 33.
Warto przeczytać także:


