De Vertrouwelijke Parfumerie: Geschiedenis en definitie van niche- en uitzonderlijke parfums

De oorsprong van het parfum om zijn verschijning beter te begrijpen

Oorspronkelijk was het parfum heilig. Het oudste parfum is Egyptisch, de Kyphi was voornamelijk bestemd voor fumigatie ter ere van de goden. Laten we eraan herinneren dat de etymologie getuigt van het belang van de viering van deze fumigatiepraktijk, per fumare in het Latijn betekent door de rook.

De eerste alchemist-parfumeur genaamd Tapputti werd vermeld op een Mesopotamisch kleitablet, in 2000 voor Christus.
De eerste Attar werd vermeld in een Indiaas ayurvedisch tekst in de 7e eeuw na Christus. De attar is een parfum gemaakt van natuurlijke oliën (bloemen, hout, kruiden, specerijen).

De Grieken eigenden zich het parfum toe voor hygiëne- en gezondheidsdoeleinden met een belangrijk gebruik van baden en massages met geparfumeerde oliën.

In de 11e eeuw werden bloemige geuren vanuit Arabië naar Europa geïmporteerd met de kruistochten en het transport van specerijen.
In de Middeleeuwen erkent men dat parfum kan genezen. In deze periode worden in de kloosters dankzij de alambiek medicinale parfums vervaardigd, de “Eaux de la Reine de Hongrie” op basis van rozemarijn.

De gouden eeuw van de Renaissance en Versailles

De parfumkunst bloeit tijdens de Renaissanceperiode, met name dankzij de persoonlijke parfumeur van Catharina de Medici, René le Florentin. Met de oprichting van de “Corporation des Gantiers Parfumeurs” in de 17e eeuw, wordt Grasse het centrum van de parfumproductie. Aan het hof van Versailles wordt het parfum een symbool van luxe en distinctie. Lodewijk XIV, bijgenaamd de “Geurende Koning”, eist dat zijn appartementen dagelijks worden geparfumeerd.

Napoleon en het Eau de Cologne

Het Eau de Cologne wordt voorgeschreven door artsen, Napoleon I is er een onvoorwaardelijke fan van vanwege zijn frisse en verkwikkende noten. De Keizer verbruikte er dagelijks meer dan 50 flacons van. Het is ook de grote periode van het huis van Eau de Cologne Jean Marie Farina in Keulen en vervolgens Roger et Gallet in Parijs.

Het moderne parfum

Het moderne Eau de Parfum met de toevoeging van enkele synthetische producten in de jaren 1800 verleent aan parfums creativiteit, houdbaarheid, moderniteit en sillage, het is het begin van de commercialisering.

De beroemde parfumhuizen vanaf het jaar 1774 zijn LT Piver, Lubin, Roger Gallet, Guerlain, Caron en Coty. Deze laatste zal parfums aanbieden tegen meer betaalbare prijzen. Hij is bovendien een van de eersten om reclame te maken op affiches of op zijn eigen bestelwagens.

De modehuizen zullen geleidelijk, in de loop van de 20e eeuw, sommige grote parfumhuizen overschaduwen. De mode van de couturier-parfumeur ontstaat met Paul Poiret en de Parfums de Rosine in de jaren 1910, gevolgd door de Huizen Chanel, Patou, Lanvin en Rochas.

Het fenomeen explodeert na de Tweede Wereldoorlog met Christian Dior, Pierre Balmain, Nina Ricci, vervolgens Hubert de Givenchy, Yves Saint Laurent enz.

Na Après l’Ondée, l’Heure Bleue, Mitsouko, Shalimar van Guerlain, na N°5 van Chanel, na Joy van Patou en Arpège van Lanvin, na L’Air du Temps van Nina Ricci, na Eau Sauvage van Dior, na N°19 van Chanel: de grote klassieke parfums hebben plaatsgemaakt voor de door deze beroemde couturiers gecreëerde parfums.

De marketing in de parfumerie

De marketing is in de loop van de jaren geleidelijk de leiding gaan nemen over de creatieve visie, wat sterk heeft bijgedragen aan de uniformisering van parfums.

Het marketingproces volgt het volgende schema: de marketingdirecteur van het merk stelt een “brief” op dat het type geur beschrijft dat het merk wil, deze brief wordt naar de grote parfumhuizen gestuurd (Givaudan, IFF, Firmenich, Symrise, Takasago, Mane, Robertet). Een parfumeur van elk van deze huizen kan worden gevraagd om een formule in te dienen die vervolgens wordt beoordeeld door de marketingafdeling. Tijdens dit zogenaamde “concours”-proces kan de parfumeur worden gevraagd om meerdere aanpassingen te maken.

Het eindresultaat is daarom soms heel ver verwijderd van de oorspronkelijke intentie van de parfumeur. Bovendien wordt de prijs per kilo formule opgelegd door de marketingafdeling. Er wordt geschat dat de kostprijs van het parfumconcentraat gemiddeld 3 tot 4% van de verkoopprijs in de winkel bedraagt. Deze niet te verwaarlozen beperking dwingt de parfumeur om zijn formule aan te passen ten nadele van de creativiteit.

Maar ook ten nadele van de kwaliteit van zijn grondstoffen, ten gunste van duurdere reclame-, communicatie- en marketingkosten en van hogere distributiekosten. Er zijn natuurlijk uitzonderingen: bepaalde merken en hun parfumeurs weten al deze beperkingen te omzeilen en produceren indrukwekkende creaties.

Verre van alle grote parfumhuizen te bekritiseren, zijn de grote leiders de meest getalenteerde bedrijven die sommige van de mooiste parfums ter wereld op de markt hebben gebracht en blijven brengen.

De opkomst van nicheparfums

In navolging van de stichtende huizen, creëren talrijke anderen zich, met een onderscheidende en elitaire positionering = literaire invalshoek voor het Huis Frédéric Malle, transgressief voor État Libre d’Orange, minimalistisch voor Le Labo of zeer gesofisticeerd voor Kilian.

Men ziet ook onafhankelijke parfumeurs of creatieve directeurs die op onafhankelijke wijze componeren: Olivia Giacobetti is een van de pioniers. Alberto Morillas, Francis Kurkdjian, Olivier Cresp, Michel Almairac, Roja Dove, Sylvaine Delacourte, Sonia Constant, Chantal Ross, Jean Michel Duriez enz.

Zo staan er vandaag twee grote soorten parfumerie tegenover elkaar, de merken die verkocht worden in ketens en de vertrouwelijke merken die men vaker gecommercialiseerd vindt in hun eigen boetieks of in mooie gespecialiseerde parfumerieën zoals Sens Unique, Jovoy, Nose, in warenhuizen zoals het Printemps, de Galeries Lafayette, Le Bon Marché, La Samaritaine, het BHV, in conceptstores zoals Colette of online en in het buitenland.

Bepaalde grote namen van de parfumerie hebben ook een vertrouwelijke lijn ontwikkeld als reactie op het succes van de niche: de “Exclusifs” van Chanel, “La Collection Privée” van Dior, de “Absolus d’Elegance” en de “Art et la Matière” van Guerlain, de “Atelier des Fleurs” van Chloé. Dit fenomeen van de grote merken die een elitaire vertrouwelijke lijn creëren wordt steeds frequenter.

Bepaalde nicheparfumerie-merken werden ook opgekocht door grote groepen: Frédéric Malle door Estée Lauder, Le Labo door Estée Lauder, Kilian door Estée Lauder, Serge Lutens door Shiseido, By Kilian door Estée Lauder en Francis Kurkdjian door LVMH.

De distributie van de merken wordt steeds meer hybride

Gedurende de afgelopen jaren is er een vervaging ontstaan van de grenzen tussen nicheparfumerie en selectieve parfumerie. Bepaalde niche merken, aanvankelijk uitsluitend verkocht in onafhankelijke parfumerieën en hun eigen boetieks, zijn geleidelijk aanwezig geworden in warenhuizen en zelfs in bepaalde parfumketens (Sephora, Marionnaud).

Omgekeerd hebben grote groepen vertrouwelijke of “prestige” lijnen gecreëerd die worden gedistribueerd via meer selectieve kanalen. Deze hybridisering van de distributie weerspiegelt een bredere trend: de consument zoekt tegenwoordig tegelijkertijd exclusiviteit en toegankelijkheid.

Voor een op maat gemaakt parfum, op maat van de klant, neem rechtstreeks contact op met het merk.

Waarom zijn zeldzame nicheparfums duurder?

De flacons zijn vaak identiek van de ene geur tot de andere want het merk heeft niet genoeg volume aan verkochte parfums om zich een flacon per referentie te veroorloven, behalve voor bepaalde die enige bekendheid beginnen te verwerven. De hoeveelheden flacons, verpakkingen, parfumconcentraten die bij hun respectieve leveranciers worden besteld, zijn kleiner, dus komen ze duurder uit.

Deze merken beknibbelen in het algemeen niet op de prijs van het parfumconcentraat, ze geven de voorkeur aan mooie natuurlijke grondstoffen of mooie moleculen die eveneens kostbaar kunnen zijn. De concentratie is over het algemeen genereuzer, met een aanbod eerder van Eaux de Parfum dan van Eaux de Toilette.

Samenvattend willen ze hun klanten een creativiteit bieden die niet wordt gehinderd door zware rendabiliteitsverplichtingen. Andere spelers profiteren van dit nieuwe segment om geuren aan te bieden die duur gepositioneerd zijn zonder werkelijk een meerwaarde te bieden in ruil.

Het luxeparfum is niet noodzakelijk een nicheparfum. De luxe is niet per se een kwestie van prijs. Echte luxe in de parfumerie is wanneer het merk het product meer investeert en minder reclame maakt. Toch zijn de grenzen soms dun, want bepaalde historische huizen excelleren ook in de kunst van het creëren van uitzonderlijke parfums.

Nicheparfumerie benadrukt de kwaliteit van grondstoffen, de originaliteit van de creatie en de passie van de parfumeur-creator. Het is een parfumerie die de geïnformeerde amateur toespreekt, degene die op zoek is naar een unieke olfactieve ervaring.

Het merk Delacourte Paris biedt parfums die precies in deze filosofie passen: uitzonderlijke concentraten, zeldzame grondstoffen en een creatieve benadering vrij van marketingbeperkingen. Ontdek de collectie en kies een parfum op basis van noten of op basis van de op maat gemaakte creatie.