Après l’Ondée van Guerlain: Het impressionistische aquarel

Ik heb een heel bijzondere genegenheid voor Après l’Ondée, want voor mij is het de “Mama van L’Heure Bleue” dat ik al altijd draag. Helaas bestaat Après l’Ondée niet meer als extract, vanwege de IFRA-normen, en als we het conform de geldende normen hadden gemaakt, zou het werkelijk onherkenbaar zijn geweest, maar gelukkig hebben we het nog steeds in zijn versie eau de toilette.

Ik zie Après l’Ondée als een aquarel en L’Heure Bleue als een werk “met materie”, met diepte, met een rijke en dichte basis, tegelijkertijd meer mousse en meer oosters. L’Heure Bleue bezit, in tegenstelling tot Après l’Ondée, een “guimauve”-akkoord, een verbond van oranjebloesem en vanille, evenals de schets van de beroemde guerlinade.

Geschiedenis en Inspiratie

Op een lentedag barst het onweer los. Het stort zijn water uit over de nog warme natuur. De regen bevochtigt elk bloemblad van bloemen, elke grasspriet, de schors van de bomen. En wanneer het einde van het onweer komt, klaart de hemel op, verschijnen enkele nog timide zonnestralen en de verfriste natuur sublimeert haar geuren.

Après l’Ondée vertelt dit moment waarop het geluid van de regen vervaagt en plaatsmaakt voor een zacht licht gefilterd door de bladeren van de bomen. En de warme geuren van de aarde, de bladeren en de verheerlijkte bloemen, om ons hun zachtste geuren te schenken.

Après l’Ondée is een poëtisch parfum. Jacques Guerlain wandelt op het platteland wanneer een onweer losbarst. Geïmponeerd door de geur die uit de natuur opstijgt, componeert hij deze ode aan bloemen, bevochtigd met dauw. Het is een parfum geheel in nuances, in delicatesse, in communie met de elementen van de aarde, een parfum dat het mooie weer na de regen viert, een parfum dat zin geeft om blootsvoets door het gras te lopen.

Olfactieve Beschrijving

Het bloemige akkoord ontwikkelt hesperidennoten in de top, vergezeld van anijsachtige noten. In het hart, een rijk boeket van oranjebloesem, viooltjes en anjers, meidoorn, maakt plaats voor een poederige basis (afkomstig van iriswortels, hier wordt direct de irisboter of concrète iris in de formule gebracht), heliotrope en vanille.

Après l’Ondée is een iris bevochtigd met parels van dauw. Het gemeenschappelijke punt van Après l’Ondée en L’Heure Bleue is het origanum-akkoord, gecreëerd door Coty, een akkoord samengesteld uit oranjebloesem, viooltje, kruidige noten: kruidnagel en vanille. Hij was een van de eersten, zo niet de eerste die het anisaldehyde heeft gebruikt, gecreëerd in 1887, evenals heliotropine gecreëerd in 1889, en de iononen.

Olfactieve piramide

Topnoten: Citroen, Bergamot, Neroli.
Hartnoten: Anjer, Viooltje, Mimosa (cassie).
Basisnoten: Vanille, Benzoë, Iriswortels, Heliotrope, Sandelhout.
Familie: Bloemig poederig.

Erfgoed en Flacon

Quand vient la pluie, een parfum dat wij hadden ontwikkeld voor de exclusieve collectie met Thierry Wasser, toen hij nog niet de huisparfumeur was, wij wilden toen dit thema bewerken: Après l’Ondée op een meer hedendaagse manier behandelen met een meer aanwezige en meer verslavende basis. Het geheel genesteld in de sculptuurflacon ontworpen door Serge Mansau.

De originele flacon: De flacon, Louis XVI-flacon genaamd, evoceert een mandenwerk, dat behoord zou hebben aan Marie-Antoinette, die dol was op het platteland. De dop herneemt het ontwerp van de klaverbloem, symbool van de veldbloemen. Maar voortaan in de verstuiverflacon van de eau de Cologne impériale.

Als een streling. Stijgt de lenteregen, Tot aan de Zon! Après l’Ondée, een enkele mooie zonnestraal. Verspreidt over de natuur een serene vreugde. Plotseling, in de velden, van een glorieus ontwaken, Lente vlamt op. Een onuitsprekelijk parfum balsemt de verwarmde lucht. En de bloemen die zich openen lijken te willen glimlachen. Wilt u ze met mij plukken, lieveling, zeg? – Ik verlang het. Nu verfraait dit boeket het huis. Deze rozen op het bed verhelderen onze gedachten. Lieveling, laten we ze ontbladeren: het is een seizoensspel…