Après l’Ondée van Guerlain: De impressionistische aquarel

Helaas bestaat Après l’Ondée niet meer als extract, vanwege de IFRA-normen, en als we het conform de geldende normen hadden gemaakt, zou het echt verminkt zijn geweest, maar gelukkig hebben we het nog steeds in zijn eau de toilette versie.

Ik zie Après l’Ondée als een aquarel en L’Heure Bleue als een werk “met materie”, met diepte, een rijke en dichte basis, tegelijk schuimiger en meer oosters. L’Heure Bleue bezit, in tegenstelling tot Après l’Ondée, een “marshmallow”-akkoord, een alliantie van oranjebloesem en van vanille, evenals de schets van de beroemde guerlinade.

Geschiedenis en Inspiratie

Op een lentedag breekt het onweer los. Het stort zijn water uit over de nog warme natuur. De regen maakt elk bloemblaadje van bloemen nat, elke grasspriet, de bast van de bomen. En wanneer het onweer voorbij is, klaart de lucht op, verschijnen enkele nog verlegen zonnestralen en de verfristte natuur, die haar geuren sublimeert.

Après l’Ondée vertelt dat moment waarop het geluid van de regen wegsterft en plaatsmaakt voor een zacht licht gefilterd door de bladeren van de bomen. En de warme geuren van de aarde, de bladeren en de verheven bloemen, om ons hun zachtste geuren te schenken.

Après l’Ondée is een poëtisch parfum. Terwijl Jacques Guerlain op het platteland wandelt, breekt een onweer los. Onder de indruk van de geur die de natuur verspreidt, componeert hij deze ode aan de bloemen, nat van dauw.

Het is een parfum vol nuances, vol delicatesse, in communio met de elementen van de aarde, een parfum dat het mooie weer na de regen viert, een parfum dat zin geeft om blootsvoets door het gras te lopen.

Olfactieve beschrijving

Het bloemige akkoord ontwikkelt hesperide noten in de top vergezeld van anijsnoten. In het hart laat een rijk boeket van oranjebloesem, viooltjes en anjers, van meidoorn plaats voor een poederachtige basis (afkomstig van de iriswortels, hier wordt in de formule direct irisboter of iris concreet gebruikt), van heliotrope en vanille. Après l’Ondée is een iris nat van dauwparels.

Het gemeenschappelijke punt van Après l’Ondée en L’Heure Bleue is het origan-akkoord, gecreëerd door Coty, een akkoord samengesteld uit oranjebloesem, viooltje, gekruide noten: kruidnagel en vanille. Het was een van de eersten, zo niet de eerste die anisaldehyde gebruikte, gecreëerd in 1887, evenals heliotropine gecreëerd in 1889, evenals de iononen.

Olfactieve piramide

• Topnoten: Citroen, Bergamot, Neroli.
• Hartnoten: Anjer, Viooltje, Mimosa (cassie).
• Basisnoten: Vanille, Benzoë, Iriswortels, Heliotrope, Sandelhout.

Familie: Bloemig poederachtig.

Erfenis en Flacon

Quand vient la pluie, een parfum dat we hadden ontwikkeld voor de exclusives met Thierry Wasser, toen hij nog niet de Maison-parfumeur was, wilden we dit thema bewerken: Après l’Ondée op een meer eigentijdse manier behandelen met een meer aanwezige en meer verslavende basis. Het geheel gekoesterd in de sculpturale flacon ontworpen door Serge Mansau.

De originele flacon: De flacon, genaamd Louis XVI-flacon, roept een rieten mandje op dat toebehoord zou hebben aan Marie-Antoinette, die gek was op het platteland. De dop herneemt het ontwerp van de klaverbloem, symbool van de veldbloemen. Maar voortaan in de verstuivende flacon van de keizerlijke eau de Cologne.

Als een liefkozing.
Stijgt de lenteregen op,
Tot aan de Zon!

Après l’Ondée een enkele mooie zonnestraal.
Verspreidt over de natuur een serene vreugde.
Plots, in de velden, van een glorierijke ontwaking,
Lente vlammen op.
Een parfum ineffabel parfumeert de lauwe lucht.
En de bloemen lijken bij het openen te willen glimlachen.
Met mij, lieve liefste, wil je ze plukken, zeg?
– Ik verlang ernaar.
Nu verfraait dit boeket het huis.
Deze rozen op het bed vrolijken onze gedachten op.
Lieveling, laten we ze ontbladeren: het is een seizoensspel…