L’Heure Bleue van Guerlain: Geschiedenis van een Zwevend en Mystiek Parfum
Ik kom uit het noorden – het hoge noorden! Tegenwoordig door iedereen gekend sinds het succes van de film “Les ch’tis”. Na een passage in de cosmetica heb ik de kunst van verzorging en make-up geleerd, toegepast en onderwezen.
Tijdens deze periode had ik het geluk om een mooie brunette met onvergetelijke uitstraling te ontmoeten: Gisèle, mijn mentor. Ze droeg en draagt L’Heure Bleue op exquise wijze. Later had ik de mogelijkheid om te kiezen tussen twee bedrijven, een Amerikaans bedrijf en Guerlain. Voor L’Heure Bleue accepteerde ik het aanbod van dit mooie huis.
In het begin durfde ik het niet te dragen, ik moest echter Oscar de la Renta opgeven. Daarna leerde ik dat het een bleke kopie was van L’Heure Bleue. Op een dag waagde ik de sprong en daar, enorm succes! En sindsdien heb ik L’Heure Bleue nooit meer verlaten.
Ik draag niet vaak parfum, omdat ik de hele dag bezig ben met het ruiken van proefstrookjes of mijn huid of de huid van anderen. Maar wanneer ik wil verleiden, of gewoon mezelf wil terugvinden, enkele druppels L’Heure Bleue ’s avonds voordat ik ga slapen en, de volgende dag, voel ik me getroost, zelfverzekerd en geregenereerd.
De Geschiedenis van L’Heure Bleue (1912)
L’Heure Bleue werd gecreëerd door Jacques Guerlain in 1912. Het is een zeer gefacetteerd parfum, vol nuances.
- Topnoten: Bergamot, aromatische noten.
- Bloemig hart: Anjer, Bulgaarse roos, oranjebloesem, jasmijn, viooltje, heliotroop.
- Basis: Houtachtig (mos, labdanum), en vooral zeer vanilleachtig, met slechts een zeer subtiel gedoseerde muskusnoot.
Jacques Guerlain – een genie! – heeft de gourmandheid uitgevonden. Eerst met L’Heure Bleue (deze geur ruikt heerlijk naar marshmallow) en Shalimar, de eerste oosterse nectar gebouwd rond vanille.
De Inspiratie: Een Zomeravond
Op een zomeravond wandelt Jacques Guerlain en plots stopt hij; hij is geroerd door het schouwspel dat hij voor zijn ogen heeft: de natuur is gedompeld in een blauw licht, een zeer diep, ondefinieerbaar blauw; ze lijkt samen te spannen tot oneindige tederheid, oneindige zachtheid.
Het is een stil uur, een uur waarin de mens in harmonie is met de wereld en het licht, waarin alle verheven geuren spreken van het oneindige. Het is het uur waarin de hemel zijn zon heeft verloren en zijn sterren nog niet heeft gevonden. Het lijkt alsof alle elementen zich verenigen om de tijd op te schorten.
Dit zeldzame en fragiele moment voelde Jacques Guerlain en zei dit: “Ik ben niet in staat mijn beroering, mijn emotie uit te drukken, alleen dit parfum is daarvan waardig.” Dit meesterwerk is een hommage aan deze laatste momenten van adembenemende rust voor de oorlog. L’Heure Bleue is het parfum van zachtheid, van nostalgie. Het parfum dat de herinnering aan degene die het draagt tegelijk suggereert en oplegt.
De “Cœur Renversé” Flacon
Flacon gecreëerd door Raymond Guerlain in samenwerking met Baccarat. Flacon met omgekeerd en uitgehold hart (eerste in de glasindustrie), knipoog naar deze periode van romantiek. De krommingen, geplaatst bovenaan het flaconlichaam, tonen de invloed van de Art Nouveau (curviling).
Deze flacon zal worden hergebruikt voor Mitsouko (1919), alsof een haakje wordt geopend en gesloten tussen het begin en het einde van de oorlog.
Een Andere Manier om L’Heure Bleue te Beleven
Er was eens L’Heure Bleue. Jacques Guerlain, visionair parfumeur, deelt met Charles Baudelaire de liefde voor parfums, geuren, en de aantrekkingskracht voor een voorkeurstijdstip: de schemering.
Dit bijzondere moment vertaalt zich in olfactieve noten, schrijft zich in het chromatische palet van geluiden, kleuren, geuren. Het is L’Heure Bleue, zwevend en mystiek, fragiel en sensueel, zeldzaam en kostbaar.
Op een zomeravond in 1912, tijdens een wandeling door het platteland, kreeg Jacques Guerlain een esthetische openbaring gegeven door Moeder Natuur.
Hij werd niet getroffen door het vuur van inspiratie, maar wel bedwelmd door de mentale en fantasmatische constructie van wat het parfum zou worden dat in staat was om de emoties die in deze vleselijke gemeenschap met de natuur werden gevoeld, in een magische en geheime tijdelijkheid, weer te geven.
Terwijl de dag in de lucht hing en de nacht delicaat haar sensuele adem instilleerde, nam hij in dit tussenmoment, vluchtig en mobiel, alle kwetsbaarheid, harmonie, eenheid, het bedreigde evenwicht van het leven waar. Hij had het gevoel, voor een moment, de eeuwigheid te bereiken. Moment van perfectie, moment van pure poëzie, totaal moment.
De kunstenaar parfumeur zorgde ervoor om de gevoelde emotie, in dit kostbare moment, te vertalen door een subtiel parfum van bloemig type: een boeket van warme en bedwelmende bloemen, de Bulgaarse roos, de iris en de jasmijn, maar ook de heliotroop en Sint-Janskruiden om het zomerse karakter te vereeuwigen.
Een groot parfum was geboren “L’Heure Bleue”, het uur waarin alles is opgeschort, tussen rede en passie, een parfum dat de tijd stopt… Sommigen vertalen tellurische emoties met woorden, anderen met noten; Jacques Guerlain had de gave om dit te doen met geurakkoorden.
De tijd van Guerlain betreden, is de trappen van de tempel van gesublimeerde schoonheid beklimmen.
(Tekst van S. Favier)
