L’Heure Bleue van Guerlain: Het verhaal van een hang-end en mystiek parfum
Ik kom uit het noorden – het grote noorden! Nu door iedereen bekend vanwege het succes van de film ‘Les ch’tis’. Na een periode in cosmetica heb ik de kunst van verzorging en make-up geleerd, toegepast en onderwezen.
Tijdens deze periode had ik het geluk een mooie brunette met onvergetelijke charisma tegen te komen: Gisèle, mijn mentor. Ze droeg en draagt L’Heure Bleue op een exquise manier. Later had ik de mogelijkheid om te kiezen tussen twee bedrijven, een Amerikaans bedrijf en Guerlain. Voor L’Heure Bleue accepteerde ik het aanbod van dit mooie huis.
In het begin durfde ik het niet te dragen, hoewel ik Oscar de la Renta moest opgeven. Later ontdekte ik dat het een bleke kopie van L’Heure Bleue was. Op een dag nam ik de stap en daar was het – een groot succes! En sindsdien heb ik L’Heure Bleue nooit verlaten.
Ik draag niet vaak parfum, omdat ik de hele dag aan het ruiken ben van teststrips of mijn eigen huid of andermans huid. Maar wanneer ik wil verleiden, of gewoon mezelf terug wil vinden, een paar druppels L’Heure Bleue ’s avonds voor ik ga slapen en de volgende dag ben ik gerustgesteld, zelfverzekerd en hersteld.
Het verhaal van L’Heure Bleue (1912)
L’Heure Bleue werd in 1912 door Jacques Guerlain gemaakt. Het is een zeer facetrijk parfum, vol nuances.
- Kopnoten: Bergamote, aromatische noten.
- Bloemenkern: Anjelier, Bulgaarse roos, sinaasappelbloesem, jasmijn, viooltje, heliotrope.
- Basis: Houtig (mos, labdanum), en vooral zeer vanillig, met slechts een zeer subtiel afgemeten mosmusnoot.
Jacques Guerlain – een genie! – heeft snoepigheid uitgevonden. Eerst met L’Heure Bleue (dit parfum ruikt heerlijk naar marshmallow) en Shalimar, de eerste oosterse nectar gebouwd rond vanille.
De inspiratie: Een zomeravond
Op een zomeravond wandelt Jacques Guerlain en plotseling stopt hij; hij is ontroerd door het schouwspel dat voor zijn ogen ligt: de natuur is gebaad in een blauw licht, een zeer diep blauw, ondefinieerbaar; het lijkt samen te spannen voor oneindige tederheid, oneindige zoetheid.
Het is een stille uur, een uur waarin de mens in harmonie is met de wereld en het licht, waarin alle geëxalteerde geuren spreken van oneindigheid. Het is het uur waarop de hemel haar zon verloren heeft en haar sterren nog niet gevonden heeft. Het lijkt alsof alle elementen zich verenigen om de tijd stil te zetten.
Dit zeldzame en broze moment voelde Jacques Guerlain aan en zei dit: “Ik ben niet in staat mijn verstoring, mijn emotie uit te drukken, alleen dit parfum is daar waardig voor.” Dit meesterwerk is een eerbetoon aan die laatste momenten van rust vóór de oorlog. L’Heure Bleue is het parfum van zachtheid, van nostalgie. Het parfum dat zowel het herinnering aan degene die het draagt suggereert als oplegt.
De fles “Omgekeerd Hart”
Fles gemaakt door Raymond Guerlain in samenwerking met Baccarat. Fles met omgekeerd en uitgehold hart (eerste in de glasindustrie), een knipoog naar deze periode van romantiek. De krommen, geplaatst aan de bovenkant van het lichaam van de fles, tonen de invloed van Art Nouveau (curvilineair).
Deze fles zou worden hergebruikt voor Mitsouko (1919), als om een haakje tussen het begin en het einde van de oorlog te openen en sluiten.
Een ander manier om L’Heure Bleue te beleven
Er was eens L’Heure Bleue. Jacques Guerlain, visionair parfumeur, deelt met Charles Baudelaire de liefde voor parfum, geuren, en de aantrekkingskracht voor een bepaald moment in de tijd: de schemeruren.
Dit bijzondere moment vertaalt zich in geurnotens, plaatst zich in het kleurenpalet van geluiden, kleuren, geuren. Het is L’Heure Bleue, hang-end en mystiek, breekbaar en sensueel, zeldzaam en kostbaar.
Op een zomeravond in 1912, tijdens een wandeling door het platteland, had Jacques Guerlain een esthetische openbaring gegeven door Moeder Natuur.
Hij werd niet getroffen door de bliksem van inspiratie, maar letterlijk bedwelmd door de mentale en fantasmatische constructie van wat het parfum zou worden, geschikt om rekenschap te geven van de emoties gevoeld in deze vlezelijke gemeenschap met de natuur, ingeschreven in een magisch en geheim moment in de tijd.
Terwijl de dag in balans bleef en de nacht voorzichtig zijn sensuele adem inblies, nam hij in dit tussenliggende, voorbijgaande en mobiele moment alle broosheid, harmonie, eenheid, bedreigde evenwicht van het leven waar. Hij had het gevoel, voor een moment, eeuwigheid te bereiken. Moment van perfectie, moment van zuivere poëzie, totaal moment.
De parfumkunstenaar zorgde ervoor de emotie gevoeld in dit kostbare moment uit te drukken met een subtiel parfum van het bloemige type: een boeket van warme en kopperige bloemen, de roos van Bulgarije, iris en jasmijn, maar ook heliotrope en kruiden van Sint-Jan om de zomerkarakter te vereeuwigen.
Een groot parfum was geboren, “L’Heure Bleue”, het uur waarin alles is opgehangen, tussen rede en passie, een parfum dat de tijd stopt… Sommigen vertalen de aardse emoties met woorden, anderen met noten; Jacques Guerlain had het talent dit te doen met geurakkoorden.
Het inslaan van de Guerlain-tijd is het beklimmen van de trappen van de tempel van verheven schoonheid.
(Tekst van S. Favier)
