Woda kolońska: Historia, właściwości i przewodnik po świeżych kompozycjach

Historia wód kolońskich

To w XVIII wieku pojawia się pierwsza woda kolońska. Jean-Paul Feminis jako pierwszy wprowadził do sprzedaży wody perfumowane, zwane wówczas “aqua admirabilis coloniae” lub “Eau Admirable de Cologne” (Cudowna Woda z Kolonii).

Po jego śmierci powierzył swój sekret siostrzeńcowi, Gianowi Marii Farinie. Od tamtej pory oryginalna woda kolońska jest wciąż produkowana przez ósmą generację potomków Giana Marii Fariny, w Kolonii.

Ten błyskawiczny sukces skłonił inne firmy do rozpoczęcia produkcji tej kompozycji. Tak oto N° 4711 firmy Muelhens, inna słynna woda kolońska wciąż sprzedawana do dziś, ujrzała światło dzienne w 1792 roku.

Właściwości wody kolońskiej

W tamtych czasach woda kolońska składała się z mieszanki różnych cytrusów rozpuszczonych w spirytusie winnym (alkoholu o wysokim stężeniu). Warunki higieniczne epoki były dalekie od doskonałości, w związku z czym ten rodzaj produktu uważano za wodę cudowną lub panaceum (podobnie jak Wodę Królowej Węgier).

Jej dobroczynny charakter był tak wielki, że do każdego sprzedanego flakonu dołączano małą ulotkę szczegółowo opisującą zastosowania i działanie tej “cudownej wody”. Mówiono zatem, że osoby starsze mogły połykać 50 do 60 kropli wody kolońskiej zmieszanej ze spirytusem winnym, aby spowolnić między innymi zbyt szybkie bicie serca.

Zalecano również wdychanie tej kompozycji przez kilka minut w celu wyleczenia bólów głowy.

W 1727 roku wydział medyczny w Kolonii posunął się nawet do uznania właściwości leczniczych “Eau Admirable” wyprodukowanej przez Feminisa.

Woda kolońska na dworze cesarskim (Napoleon i Eugenia)

Napoleon Bonaparte, wielki miłośnik tej wody kolońskiej, wsuwał flakonik do butów przed wyruszeniem na wyprawę. Opowiada się, że zużywał średnio 43 litry miesięcznie, zarówno dla siebie, jak i do perfumowania swoich apartamentów i konia.

Później został zmuszony do wydania rozporządzenia, w którym wymagał ujawnienia formuł wszystkich lekarstw przeznaczonych do spożycia. Aby chronić tajemnicę formuły, woda kolońska została wówczas zalecona wyłącznie do użytku zewnętrznego i stała się produktem, jaki znamy dziś.

Cesarzowa Eugenia cierpiała z kolei na straszliwe migreny i poprosiła Pierre’a-François-Pascala Guerlaina o stworzenie wody kolońskiej o dużej świeżości, ale bardzo kojącej. Wykonał to z maestrią, używając dużej dawki petit grain, czyli olejku eterycznego z kwiatu pomarańczy (por. Kwiaty) o właściwościach kojących. Cesarzowa miała wyłączność na jego używanie, zanim dała Pierre’owi-François-Pascalowi Guerlainowi pozwolenie na jego komercjalizację.

Produkt odniósł wielki sukces, a perfumiarz otrzymał od Napoleona III tytuł Oficjalnego Dostawcy Dworu Cesarskiego. Ten wspaniały flakon ozdobiony pszczołami (69 pszczół symbolizujących Cesarstwo) jest sprzedawany dziś na całym świecie. Dla Pierre’a-François-Pascala Guerlaina był to początek renomy, która trwała przez pięć pokoleń perfumiarzy.

Kompozycja i struktura wody kolońskiej

Tradycyjna struktura wody kolońskiej składa się z tonizujących nut głowy: bergamotka, cytryna, pomarańcza, neroli, petit grain, mandarynka, grejpfrut, niekiedy z dodatkiem aromatów, takich jak werbena i kwiat pomarańczy.

• Klasyczna woda kolońska: Złożona w 99% z produktów naturalnych. Zawiera od 2 do 6% koncentratu w alkoholu 60°. Jej nuty hesperydowe są całkowicie ulotne, zapewniając intensywną świeżość, ale niską trwałość.
• Nowoczesna woda kolońska: Zachowuje tradycyjną strukturę (cytrusy, petit grain), ale korzysta z molekuł syntetycznych dla lepszej trwałości i projekcji. Posiada również więcej nut bazy (przyprawy, drewna, piżma).

Woda świeża: Trwała ewolucja

Począwszy od drugiej połowy XX wieku pojawiają się wody świeże, czerpiące inspirację z wód kolońskich. Posiadają lekko chyprowe nuty bazy (z mchami lub paczulą), drzewne (takie jak wetiwer czy cedr), a także nuty kwiatowe oraz dodatek słynnej “Hedionu” firmy Firmenich.

Ta ostatnia przyczyniła się do utrwalenia nut świeżych dzięki Eau Sauvage od Guerlain (Dior), a następnie Eau de Guerlain, Eau de Rochas itp. Te wody świeże, dzięki swojej bardziej wielowymiarowej konstrukcji, stają się znacznie trwalsze i lepiej się rozprzestrzeniają.

Nowoczesne i modne wody kolońskie

Obecnie obserwujemy pojawienie się ultranowoczesnych, przejrzystych, orzeźwiających wód kolońskich o piżmowym szlaku zapachowym. Wśród nich figuruje CK One od Calvin Klein. Ze swoim powiewem wody kolońskiej, wzbogaca się o tonizujący akord, bardzo specyficzną nutę herbacianą zaczerpniętą z wody toaletowej kompozycji “Thé” od Bulgari.

Inne wody warte wymienienia w tym samym stylu to między innymi wspaniała woda kolońska Thierry’ego Muglera, wody kolońskie Dior, czy “Cologne d’Allure Homme Sport”, Eau de Cologne du Parfumeur lub Cuvée Secrète od Guerlain. Istnieją również bardzo świeże kompozycje, jak te z linii “Aquas Allegorias”.

Porównanie z innymi stężeniami

Perfumeria obejmuje również wiele innych kompozycji poza wodą kolońską, których stopień stężenia alkoholu jest różny, takie jak:

• Ekstrakt perfum: Posiada objętość i obecność. Kilka kropel wystarczy. Aplikuje się go bezpośrednio na skórę, zapewniając trwałość na cały dzień. Ekstrakty zawierają zazwyczaj od 20% do 40% koncentratu w alkoholu 98° vol.
• Woda perfumowana: Zwana również “Esprit de Parfum”, stanowi doskonały kompromis między szlakiem zapachowym a trwałością. Zawiera od 7% do 30% koncentratu w alkoholu 90° vol. Perfumy Delacourte Paris to wody perfumowane (od 15% do 20%).
• Woda toaletowa: Świeższa i bogatsza w nuty głowy o szybkiej projekcji, zawiera od 6% do 20% koncentratu w alkoholu 80° vol.