Onze mening over Diptyque-parfums: de blik van Sylvaine Delacourte

1. Inleiding: mijn kennismaking met 34 boulevard Saint-Germain

Mijn allereerste recensie gaat naar een huis dat mijn begin in de parfumerie heeft getekend. Toen ik vele jaren geleden op advies van een vriendin naar Diptyque aan 34 boulevard Saint-Germain ging, ontmoette ik er twee zeer bekende Franse acteurs die ik enorm bewonderde. Ik dacht bij mezelf dat ze gelijk had gehad: dit adres heeft echt „klasse“.

2. De geschiedenis en het olfactieve DNA van het huis

Dit huis is dat van drie kunstenaars, geen parfumeurs, maar liefhebbers van kunst en schoonheid: de een is schilderes, de tweede komt uit de theaterwereld en de derde is binnenhuisarchitecte. In het begin verkopen ze er hun stoffen, op rommelmarkten gevonden voorwerpen of van hun reizen meegebrachte spullen. In een tweede fase besluiten ze kaarsen te lanceren, en dat is meteen een succes. Waarom de naam Diptyque? Heel eenvoudig omdat hun twee etalages identiek waren; de naam van het huis was daarmee gevonden!

Het beroemde en unieke ovale etiket is geïnspireerd op een stof die ze hadden bedacht, met dansende letters die je ontcijfert door je rechteroog te sluiten. Dit logo, uit duizenden herkenbaar, met een voorzijde die je door de glazen flacon heen leest, bevat altijd een verborgen boodschap die het verhaal van het parfum vertelt.

In 1968 zette Diptyque een stap voorwaarts en lanceerde het zijn eerste Eau de Toilette, geïnspireerd op een potpourri uit de 16e eeuw en gecreëerd door Norbert Bijaoui: haar naam, L’Eau. Dit vertrouwelijke adres werd geleidelijk onmisbaar. Het is een van de eerste nichehuizen dat tot op de dag van vandaag zijn oorspronkelijke geest heeft bewaard: grafische kunst, poëzie, reisherinneringen en een eerbetoon aan de grondstoffen.

3. De kritische mening van Sylvaine Delacourte

Ik heb van mijn laatste bezoek gebruikgemaakt om de parfums te ervaren die me daar bijzonder zijn opgevallen. Veel ervan zijn zeer goed uitgevoerd en van prachtige makelij. Ze zijn gefacetteerd, kwalitatief, met aanwezigheid, zonder te vervallen in de huidige trend, namelijk „bommen die echt too much zijn“.

Diptyque doet steeds een beroep op gerenommeerde parfumeurs, wat heel vaak resulteert in mooie, goed geconstrueerde parfums. Je voelt dat er een artistieke leiding is die het DNA van het huis respecteert. Opmerkelijk is dat er nu navulbare kaarsen zijn; voor mij zijn ze een tikje te duur, maar erg mooi vormgegeven, en hun geuren zijn gecreëerd door Olivia Giacobetti.

Toch behoud ik mijn kritische blik. Hier zijn twee creaties die me minder hebben overtuigd:

• Mijn teleurstelling over Lazulio: Er is een recent parfum dat me op de huid heeft teleurgesteld, terwijl het me op de geurstrip juist had aangetrokken. Het is Lazulio uit de nieuwe collectie Les Essences, een groen parfum met noten van rabarber en wierook. Het is gecreëerd door Quentin Bisch, een parfumeur die bekendstaat om het maken van indrukwekkende parfums met een nucleaire sillage. Helaas is Lazulio daar ver van verwijderd: voor mij is het te schuchter, zowel in sillage als in houdbaarheid, hoewel het net een prijs uit de parfumeriewereld heeft ontvangen.
• Mijn mening over L’Eau Papier: Nog een parfum dat ik niet mooi vond, terwijl de naam en het idee me juist bevielen: het is L’Eau Papier. Het bevat houtachtige amberachtige noten die in mijn ogen geen genade vinden. Ze leggen zich als een „zwarte“ vlek te midden van de witheid van de muskusnoten, de rijstdamp en de mimosa. Die amberachtige houtsoorten die ik verafschuw, extreem droog, die in de neus krassen en in veel recente lanceringen zitten, zijn een gemakkelijke oplossing om veel kracht en sillage te geven. Voor mij zijn ze vulgair en opdringerig.

4. De „Top 3“ van de beste Diptyque-parfums (en mijn parels)

Hier is mijn selectie van parfums, perfect voor periodes van grote hitte, maar die het hele jaar door gedragen kunnen worden.

Fleur de Peau

• Olfactieve familie: Bloemige Muskus
• Belangrijkste noten: Muskus, Iris, Roze bessen, Ambrette.
• De mening van Sylvaine: Dit is mijn favoriet. U kent mijn liefde voor muskusnoten en ik moet bekennen dat ik in dit register erg „veeleisend“ ben, maar deze is een puur wonder. De muskus gecombineerd met iris en roze bessen in de topnoten maakt er een zeer verslavende geur van. Hij is gecreëerd door een parfumeur van wie ik veel hield en die veel te jong is heengegaan: Olivier Pescheux.

Philosykos

• Olfactieve familie: Houtachtig Fruitig (Groen)
• Belangrijkste noten: Vijgenblad, Vijg, Kokosnoot, Ceder.
• De mening van Sylvaine: Uitgewerkt rond het vijgenblad is het een zeer frisse geur met zijn knapperige groene noten en zijn houtachtige noten in de basis. Ook al was Premier Figuier van L’Artisan Parfumeur een voorloper van deze noten in de parfumerie (meer melkig, meer gefacetteerd), beide zijn gecreëerd door dezelfde getalenteerde parfumeur: Olivia Giacobetti.

Orphéon

• Olfactieve familie: Houtachtig Poederachtig
• Belangrijkste noten: Jeneverbessen, Ceder, Tonkaboon, Jasmijn.
• De mening van Sylvaine: Gecreëerd als eerbetoon aan de nachtelijke jazzbar die vlak naast de eerste boetiek in Saint-Germain lag. Olivier Pescheux is erin geslaagd de verbeelde sfeer van die bar opnieuw op te roepen met zeer aanwezige tabaks- en houtnoten. Het is een licht retro parfum. Het is niet mijn favoriet, want deze noten passen niet in mijn persoonlijke olfactieve register, maar het is de wereldwijde nummer één van het huis: dat bewijst dat het grote kwaliteiten bezit.

De zeer eervolle vermeldingen (Absoluut te testen)

• L’Ombre dans l’eau (1983): Roept de sfeer op van een Engelse tuin na de regen, met zijn dauwvochtige rozen en zijn cassisnoten. Een plantaardig, groen en fris parfum dat talrijke andere creaties in de parfumeriewereld heeft geïnspireerd.
• Do Son (2005): Geïnspireerd op een badplaats in Vietnam. Fabrice Pellegrin heeft een tuberoos, oranjebloesem en jasmijn bewerkt, verfrist door een zeewind. Ik, die niet bijzonder van tuberoos houd, omdat die vaak te narcotisch en bedwelmend is, vind deze eerder fris en zonnig.
• L’Eau des Sens (2016): Een ode aan de bittersinaasappelboom (petitgrain, oranjebloesem, neroli) ondersteund door jeneverbessen en patchouli. Een opmerkelijke sillage. Ik moet toegeven dat ik een „fan“ ben van oranjebloesem!
• Tam Dao (2003): Ideaal voor de winter, om te delen tussen vrouw en man. Een sandelhout (een zeer moeilijk te bewerken noot) prachtig gecombineerd met ceder en cipres. Groot respect voor het werk aan het sandelhout: in tegenstelling tot sommige zo genoemde parfums ruikt deze echt naar sandelhout. De Eau de Toilette is gecreëerd door Daniel Molière en de Eau de Parfum door Cécile Matton.
• Vetyverio: Een vetiver vertolkt door Olivier Pescheux, fris en bloemig. Hij bezit zowel karakter als een extreem gemakkelijke draagbaarheid.

5. Verdict: voor wie is dit huis nu echt bedoeld?

Diptyque lanceert elk jaar talrijke nieuwigheden dankzij een uiterst rijk assortiment (met soms droevige verdwijningen, zoals mijn zo betreurde kaars Biscuit). Het is werkelijk de boetiek om te koesteren wanneer je een cadeau zoekt dat gegarandeerd in de smaak valt. Aangezien ik niet graag een geur voor iemand koop als ik de naam van diens favoriete parfum niet ken, heb ik er trouwens het zo chique „afwasmiddel“ met oranjebloesem gekocht!

Het slotwoord: Als u houdt van eerder discrete, goed geconstrueerde, elegante parfums met eervolle sillages, ga ervoor. Behoort u daarentegen tot degenen die houden van een +++ sillage met noten van Oud of houtachtige amberachtige noten, ga dan verder. Diptyque heeft zich vooralsnog niet laten meeslepen door het sirenengezang van het moment, namelijk geuren met een sterk fruitige, sterk gourmande of sterk „Midden-Oosten“-gerichte oriëntatie die je op een kilometer afstand ruikt.